ทำไมน้า...ทำไม...ละครไทยถึงสู้ละครเกาหลีไม่ได้สักที
posted on 13 Jan 2008 16:56 by little-owlถ้าใครได้ดูละครเรื่อง ดั่งดวงหฤทัย ซึ่งถือเป็นนวนิยายที่อ่านแล้วจะทำให้รู้สึกอบอุ่น อ้มยิ้มไปกับความรักอันแสนบริสุทธิ์ของพระเอกและนางเอก
แต่เมื่อเอามาทำเป็นหนัง แรก ๆ ดูไปก็ถือว่าโอเค (ถึงแม้จะขัดเคืองเล็กน้อยที่มีการเพิ่มตัวร้ายให้ดูรำคาญใจ) พอดูไปสักพักก็เริ่มถึงจุดที่ว่า อิ่มตัว อิ่มจริง ๆ ดูแล้วทำให้รู้สึกอารมณ์เสีย อาจจะเพราะด้วยเนื้อเรื่องที่ไม่เหมือนกับในนิยาย ทำให้รู้สึกว่าไม่ได้ดูละครเรื่องที่ทำจากนิยายนี่จริง ๆ (แต่ถ้าไม่ได้อ่านอาจจะดูแล้วรู้สึกสนุกกว่านี้ก็ได้มั้ง)
เพราะว่าละครไทยแทบทุกเรื่องที่เคยดูมาชอบสร้างให้มีพระเอก นางเอก นางร้าย และตัวร้าย ต่างกับละครเกาหลีที่มีพระเอก นางเอก พระรอง และ นางรอง
ไม่รู้ว่ามีใครเห็นด้วยมั้ย แต่ว่ามันเป็นอย่างนี้จริงๆ นะ
ถ้าถามถึงความต่างของพระรอง นางรอง กับ ตัวร้าย นางร้าย แล้ว ละครไทยมักจะเสนอถึงโลกที่เป็นขาวและดำ ร้ายก็คือร้าย ไม่มีทางเป็นคนดี แต่เกาหลีไม่ใช่ เกาหลีมักเสนอถึงโลกที่เป็นทั้งดำ ขาว และเทา ซึ่งสะท้อนในโลกของความเป็นจริงได้ดีกว่า
พอคิดถึงจุดนี่ แล้วทำไมคนไทยถึงไม่ทำตัวละครที่เป็นแบบนี้ออกมาบ้าง?? ทำไมถึงต้องเป็นแค่ขาวกับดำ หรือเพราะ การที่สร้างตัวละครสีเทาขึ้นมา ทำให้ดูละครยากขึ้นหรอ??
ยังมีนิยายดี ๆ อีกมากที่อยากดูว่าทำเป็นบทโทรทัศน์แล้วออกมาเป็นอย่างไร แต่ถ้าทำแล้วออกมาไม่ดีอย่าทำมันเลย(ดูแล้วช้ำใจอ่ะ)
ปล. หายหน้าหายตาไปนานมาก ๆ .... ขออภัยจริง ๆ ... เนื่องจากติดอยู่ในสมรภูมิ(สอบ)อันโหดร้าย...กว่าจะฝ่าออกมาได้เลือดตาแทบกระเด็น =O=" (เวอร์ม่ะ)
edit @ 13 Jan 2008 20:46:41 by Little Owl
พิมพ์ตก
ละครไทยน้ำเน่ากว่าต่างชาติอ่ะน้ะ ชนิดฟังพอร์ตเรื่องปุ๊บ ก็รู้เลยว่ามันจะเป็นยังไงต่อ นางร้ายก็ร้ายซะน่ารำคาญ นางเอกก็อ่อนแอซ้า พระเอกก็ชอบแกล้งโง่ สรุป ละครไทย ดูยังไงมันก็ไม่ได้พัฒนาให้ดีขึ้นเลย มีแต่เรื่องกิเลส ตบแย่งสามี ไร้สาระ
แต่ก็น้ะบ้านเรา ติดละครพวกนี้ซะจนไม่รู้ว่าไงละ คนทำละครมันก็รู้ว่าขายได้ มันก็เลยทำแต่แนวนี้ไม่เคยเปลี่ยนเลย เพราะอย่างงี้ไง พอละครเกาหลี ญี่ปุ่น มาไทย มันมีความหลากหลายกว่า ไม่จำเจ วัยรุ่นรุ่นใหม่ก็เลยชอบมากกว่า
#1 By Noah on 2008-01-13 17:48